3.0 out of 5 stars
Gay innerworlds, September 12, 2010
This review is from: Queer Space: Architecture and Same-Sex Desire (Hardcover)
Het begrip Queer Space is onvertaalbaar in het Nederlands. In het "traditionele" Engels betekent queer vreemd, maar is het ook slang voor homoseksueel; "van de verkeerde kant." In de Verenigde Staten voeren jonge homo's het voormalige scheldwoord queer als geuzennaam. Die dubbele betekenis van queer space past goed bij de - door hetero's - vaak als vreemd ervaren privé-omgeving van de op zichzelf, op de eigen sekse gerichte woonruimte. Ook In Nederland zetten homoseksuele ontwerpers nieuwe stijlen, die na enige tijd salonfähig worden. Maar is een heel boek, gewijd aan het "homoseksuele" interieur door de eeuwen heen, niet te ver gezocht of een preek voor eigen parochie? Toch niet. De (in Nederland opgegroeide) Amerikaanse auteur Aaron Betsky gaat onvermijdelijk speculatief, provocatief en persoonlijk te werk. Toch tilt hij zijn betoog uit boven louter sociologische of homo-emancipatoire connotaties uit en blijft het vooral toch een verhandeling over het vormgeven van binnen- en buitenruimtes. Stijlelementen uit de queer space evolueerden tot openbare ruimtes als sportclubs, ontmoetingscentra of discotheken, waarin de (homo)seksualiteit het duidelijkste geėtaleerd wordt. Betsky signaleert verder ook hoe homo's de nondescripte restomgeving van de stad ontdekten als "jachtgebied".
Vòòr de seksuele revolutie in de jaren zeventig leidden veel homo's als "derde sekse" in het Westen een verborgen leven. Ze "zaten in de kast", omdat ze niet voor hun geaardheid konden uitkomen. Daardoor fungeerde hun directe woonomgeving als spiegel van hun leven. Maar zoals oorringetjes en piercing eerst alleen door hardcore homo's gedragen werden en - via de inbreng van vrouwen in een hetero-relatie - "verburgerlijkten", zo gebeurde dat eerder met de (vaak barokke) stijlelementen uit de queer spaces van uiteenlopende homo-hedonisten als Oscar Wilde, Joris-Karl Huysmans, Liberace of
Ludwig II van Beieren. Een hetero-postmodernist als Robert Venturi ontwikkelde zijn stijl dankzij de bevrijdende, camp-invloeden uit homoseksuele hoek; stelt Betsky.
Inmiddels is het privé-leven en zo de omgeving van veel homo's verburgerlijkt
("ver-heteroot"). Anderzijds sleep de ziekte AIDS de scherpe kantjes van de gezichtsbepalende homo-cultuur af. Spijtig concludeert Betsky dat de queer space haar (of: zijn) langste tijd heeft gehad.
[published in ITEMS designmagazine]
Help other customers find the most helpful reviews
Was this review helpful to you? Yes
No
