Customer Reviews

Wordless Books: The Original Graphic Novels

5 star:		(3)
4 star:		(1)
3 star:		(1)
2 star:		(0)
1 star:		(0)

 

 

Wordless Books: The Original Graphic Novels by the prolific writer David Beronä is a gem filled with informative serious content for the novice and well seasoned in the woodcut novel genre. This beautiful book is a visual treat to read with images around every turn of a page. In Beronä's past articles on the topic and now in this book, it is always interesting to read his interpretation on these masterful wordless books. Many familiar with this genre have seen the illustrations from his book, however there is freshness in seeing these pictures in this new context. Increasing the print size on some of the pages is a nice touch and lets the viewer see things in the prints that they more than likely have missed in the past. Numbered specific references in the text allow the reader to be deeply taken into important parts of the books described in separate chapters. The conclusion convincingly points to the role these wordless masterpieces have shaped current graphic novels. Having scans of dust jackets from many of the original editions in the ending section is a very exceptional way to end the book. Many have looked forward to David Beronä's book for a long time and there is no disappointment in any way, shape or form! It has it all!

This is a list of several wordless books from the first half of the twentieth century. It gives some historical background and then lists about a dozen of the most influential authors and their most important work.

I felt odd that you have a kind of long description of their wordless books and few selected images of each...I was looking for lots of drawings and a lot less text so I am a bit disappointed, also the selection is very heterogeneous in quality.

On the good side, it is a beautiful hard-cover book with good satin paper and the reproductions are very well done. If you're looking for full stories I recommend you to google the authors to choose the ones you like most and then buy their work. You can find most of the reprints here at Amazon, what makes this book a bit redundant and pointless.

David Berona has been studying wordless books for 20 years, but only in the past couple of years has the "graphic novel boom" of the industry allowed him to publish his research. In this handsome book he presents an introduction and sampler of the form's greatest works and artists in a clear, useful, and unpretentious manner. The images included are crisp and beautiful. This is a must-purchase for any fan of comics or narrative art.

The book was excellent! Fabulous binding and printing; one of the best I've ever seen. Service was very good and the product was packaged well. This was the best possible On-Line experience.

"Gordijnen dicht! Ga zitten met dit boek, leeslampje aan en ga plaatjes kijken. Denk niet teveel na als je een of twee plaatjes niet meteen begrijpt, zoals je dat wel `ns met scènes in een film hebt."
Met deze wervende woorden introduceerde de Duitse Nobelprijswinnaar Thomas Mann een woordloze beeldroman van de Belgische graficus Frans Masereeel: `Mein Stundenbuch' (1919) Begin 20ste eeuw gingen film en illustratie een tijdje gelijk op. In zwijgende films vertelden overdreven expressies een beeldend verhaal. Dat met het spreken een literaire vorm ontstond in de film vinden puristische cinefielen eigenlijk een zwaktebod.
David Beronä laat in zijn prachtig uitgevoerde maar tam getoonzette "Wordless books" zien hoe de zwijgende film vol aangezette emotie en melancholie een pendant had bij grafische kunstenaars van die dagen. Je ziet hier en daar de overdreven diagonale composities en decors uit de Duitse expressionistische films terug. Later overheerst een sombere atmosfeer uit de Amerikaanse film noir en hard boiled-novels (Raymond Chandler).
Woordloze boeken beschouwt Beronä als voorlopers van de huidige `graphic novels', literair getinte stripverhalen' zoals Will Eisner, Art Spiegelman (en Dick Matena) die maken.
De Amerikaanse en Europese pioniers werden vaak beïnvloed door Masereel. Beronä presenteert onder meer Lynd Ward, Giacomo Patri, Otto Nückel, William Gropper, Milt Gross, Laurence Hyde. Met hun krachtige icoonachtige beelden laten ze geen twijfel bestaan over hun linkse politieke stellingname. Niet zelden ontaarden hun verhalen over werkeloosheid, dronkenschap, geslagen vrouwen tot smartlappen (letterlijk uitgebeelde huil-liederen) waar de Zangeres zonder Naam zo goed in was.
Beronä noemt echter nergens de invloeden van Sovjet propaganda, stilistisch voortkomend uit de Russische volks- en kerkkunst. Verder had enige kunsthistorische context van boekverzorgers als Jozef Cantré (bij Elsschot) tot illustratief werkende kunstenaars als Georg Grosz, Jules Pascin of Edgard Tytgat zijn betoog ook meer scherpte gegeven.
Wel legt hij duidelijk het verschil tussen de groffe houtsnede (altijd van je afsnijden met de nerf mee) en de fijnere houtgravure (juist tegen de nerf) uit. Otto Nückel blijkt echter ook met kruisarceringen in lood te kunnen snijden. William Gropper ontlokte zijn geestige acrobatenverhaal Alay-oop (1930) gewoon aan een elegante penseelvoering en Oost-Indische inkt. Hier denk je trouwens aan de mild-humoristische (Remco Campert-achtige) verhalen van befaamde New Yorker-schrijver James Thurber.
Bij Milt Gross en Myron Waldmann zie je duidelijk de stijl van slapstick animatiefilms als Betty Boop en Popeye uit die dagen. Waldmann werkte later bij de animatiefimstudio van Max Fleischer.
Misschien is `woordloos boek' als genre toch te smal en meer een tussenstadium.
Zo werden Gropper maar ook de losjes tekenende e.o plauen, het in onderkapitaal gespelde pseudoniem van de Duitser Erich Ohser gezichtsbepalende illustratoren. Ohser illustreerde voor de humanistische kinderboekenschrijver Erich Kästner. Als e.o. plausen maakte hij ongecompliceerde vader-zoon strips als grappige kritiek op het aloud Pruisisch paternalisme. Het is bepaald wrang dat Ohser zijn anti-Nazi houding moest bekopen met de dood.
Over de gecompliceerde - beter: vermorzelde - positie van Amerikaanse socialisten die als een schaduw over veel woordloze novellen hangt zouden ook veel meer woorden te schrijven zijn dan waaraan Beronä zich waagt.